» Het Pantheon!

Ik ben blijkbaar een van de weinige mensen in Nederland die schrijft over krachtplekken. Ik krijg veel hits op mijn berichtjes over energieplekken in Nederland en in het buitenland. Dus ik deel er weer eentje, een voormalige energieplek: het Pantheon in Rome. Een voormalige tempel van de Romeinen, een architectonisch hoogstandje en al sinds 607 een kerk. Maar dat laatste voelt niet echt zo, het lijkt wel alsof de katholieke kerk hier niet echt haar stempel op heeft kunnen drukken. Het is een van mijn favoriete plekken in mijn favoriete stad.

 

occulum van het Pantheon

Het occulum zit er niet voor niets

Rosita Steenbeek (schrijfster en Rome-kenner/bewoner) beschrijft in Terug naar Rome hoe Pasen wordt gevierd in het Pantheon. Dan dwarrelen er rode rozenblaadjes naar beneden via het oculum. Al ben ik niet katholiek, dat zou ik wel eens willen meemaken. Het occulum, het grote ronde gat in de koepel, is ooit zo ontworpen dat de baan licht tijdens de lente-equinox precies op de bovenste rand van de koepel valt en tijdens de herfst-equinox precies op de grote antieke deur. Het zijn de momenten waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat en dag en nacht op aarde overal even lang duren.

Pantheon, Rome, een van mijn favoriete plekken

Achtentwintig karren met beenderen: het heeft niet echt geholpen

Het werd al een kerk in 607. Achtentwintig karren met beenderen van eerste christenen zijn er destijds naar toe gebracht om de heidense goden te verjagen. Het heeft naar mijn idee niet echt geholpen. Het lijkt meer een sociale plek, waar mensen kletsen en lol hebben. Dat heeft volgens mij ook te maken met de plek zelf. Ik denk dat het ooit een energieplek was. Heerlijk om er een tijdje te zitten. En lol te hebben over het feit dat er om de vijf minuten een bandje door de ruimte schalt “Silencio! Silence please! Un peut de silance sil vous plaît!”. Niemand trekt zich er wat van aan.

Oja, denk je ‘huh, energieplek? krachtplek? Wat IS dat?’, lees dan eerdere berichten over energieplekken op aarde, bijvoorbeeld Energieplekken in Nederland of bijvoorbeeld Energieplekken, wat voel je dan? . Of beter – en veel leuker- bezoek er een.

» Ik word steeds dommer

In het verleden was ik behoorlijk gehecht aan mijn rationele kant. Ik las veel, en vooral boeken met een hoog abstractieniveau. Wittgenstein, Chomsky, Foucault. Alles om de geest te scherpen.

Ik moet er niet meer aan denken. Sinds mijn intuïtie de boventoon voert is de behoefte verdwenen om het mijzelf op het intellectuele vlak moeilijk te maken. En ach, wat kan het toch heerlijk zijn om géén mening te hebben. Kan ik iedereen aanraden om een dag te proberen.

Natuurlijk is het soms nodig om mijn ratio in te schakelen. Ik probeer het dan heel bewust te doen. Ik stel me voor dat er in mijn hoofd een knop zit die mijn denkvermogen vertegenwoordigd. In noodzakelijke gevallen zet ik die op een hoge stand. En regelmatig zet ik de knop omlaag. Want met intuïtie kom ik vaak verder dan met de pure denkkracht.

» In de lucht

En dit is ‘m dan, mijn website. Vind het doodeng om online te gaan. Ik ga de lucht in als reader en healer. Toch heel wat anders dan klanten werven op basis van mond tot mondreclame. Hoop dat het me lukt om met m’n site weg te blijven uit de zweef-sfeer.

In het verleden was ik nog wel eens bang dat ik me, door me bezig te houden met energiewerk, buiten de normale maatschappij plaats. Gelukkig wordt intuïtie steeds meer een geaccepteerd onderdeel van de samenleving. Maar blijkbaar is mijn angst om een soort ‘malle eppie’-plaatje opgeplakt te krijgen nog niet helemaal weg. Anders had ik deze website niet zo spannend gevonden. Maar gelukkig wel voor een groot deel, ik ga niet voor niets online!

Zo langzamerhand begin ik in ieder geval steeds meer van wordpress te begrijpen. Alhoewel…nog lang niet alles loopt lekker. Een verspringend menu. Datum-aanduiding op vaste pagina’s die ik niet wil, maar ook niet weg krijg. Waar blijf ik met m’n hang naar perfectie?!