» Het Pantheon!

Ik ben blijkbaar een van de weinige mensen in Nederland die schrijft over krachtplekken. Ik krijg veel hits op mijn berichtjes over energieplekken in Nederland en in het buitenland. Dus ik deel er weer eentje, een voormalige energieplek: het Pantheon in Rome. Een voormalige tempel van de Romeinen, een architectonisch hoogstandje en al sinds 607 een kerk. Maar dat laatste voelt niet echt zo, het lijkt wel alsof de katholieke kerk hier niet echt haar stempel op heeft kunnen drukken. Het is een van mijn favoriete plekken in mijn favoriete stad.

 

occulum van het Pantheon

Het occulum zit er niet voor niets

Rosita Steenbeek (schrijfster en Rome-kenner/bewoner) beschrijft in Terug naar Rome hoe Pasen wordt gevierd in het Pantheon. Dan dwarrelen er rode rozenblaadjes naar beneden via het oculum. Al ben ik niet katholiek, dat zou ik wel eens willen meemaken. Het occulum, het grote ronde gat in de koepel, is ooit zo ontworpen dat de baan licht tijdens de lente-equinox precies op de bovenste rand van de koepel valt en tijdens de herfst-equinox precies op de grote antieke deur. Het zijn de momenten waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat en dag en nacht op aarde overal even lang duren.

Pantheon, Rome, een van mijn favoriete plekken

Achtentwintig karren met beenderen: het heeft niet echt geholpen

Het werd al een kerk in 607. Achtentwintig karren met beenderen van eerste christenen zijn er destijds naar toe gebracht om de heidense goden te verjagen. Het heeft naar mijn idee niet echt geholpen. Het lijkt meer een sociale plek, waar mensen kletsen en lol hebben. Dat heeft volgens mij ook te maken met de plek zelf. Ik denk dat het ooit een energieplek was. Heerlijk om er een tijdje te zitten. En lol te hebben over het feit dat er om de vijf minuten een bandje door de ruimte schalt “Silencio! Silence please! Un peut de silance sil vous plaît!”. Niemand trekt zich er wat van aan.

Oja, denk je ‘huh, energieplek? krachtplek? Wat IS dat?’, lees dan eerdere berichten over energieplekken op aarde, bijvoorbeeld Energieplekken in Nederland of bijvoorbeeld Energieplekken, wat voel je dan? . Of beter – en veel leuker- bezoek er een.

» Op naar Genua

Havenstad Genua trekt aan me, en boezemt me angst in. Vandaag ga ik de stad eindelijk bezoeken. Hier bevinden zich een aantal energieplekken, die liggen op een energielijn van Skellig Michael in Ierland, naar Mountain Carmel in Israel. Mijn beeld van Genua -donker, ruig, vol messentrekkers en zakkenrollers- heb ik geheel naar eigen inzicht ingekleurd, het is op geen enkele ervaring gebaseerd. Voordat ik de stad bereik, heb ik eerst wat vooroordelen op te ruimen; angst kan angstige situaties aantrekken, is mijn overtuiging. Dus het loont om met frisse blik de stad in te gaan.

Andere energieplekken in Italië – o.a. Portofino, Portovenere, Pisa, Luca, Siena, Assisi – hebben naam vanwege de mooie gebouwen en prachtige ligging. Maar Genua? Vanavond weet ik meer…

» Energieplekken: wat voel je dan?

Afgelopen zaterdag was ik in de Mariakapel van de Sint Jan in Den Bosch. Een populaire plek waar honderden mensen dagelijks naar toe komen om bijvoorbeeld een kaarsje te branden en om te kijken naar het prachtige beeld van Maria en de vele bloemen. Het is ook een oude energieplek, die al lang bestond voordat er een kerk op werd gebouwd (zie ook mijn vorige berichtjes over energieplekken in Nederland en energieplekken in Europa).

Leuke vraag: wat voel je daar dan?
In feite is dat voor iedereen weer anders en kan het ook op verschillende momenten in je leven anders zijn. In de Mariakapel is het voor mij in ieder geval een energie met vrouwelijke kwaliteiten. Het heeft geen zin om mijn ervaringen bij die plek te vertellen, ik zou je niet te veel willen ‘sturen’ in je eigen beleving. Maar ik stuur je wel een beetje. Wat in ieder geval helpt voor het ervaren van de energie: vooraf en ter plekke je hoofd leeg maken, of mediteren, proberen alleen maar te ‘zijn’. En dan de ervaring aangaan: wat gebeurt er met je, voel je het ergens in je lichaam, wat maakt dat je het juist daar voelt? Wat mij ook helpt: door de laag ‘kerk-energie’ heen gaan en kijken naar de essentie van de plek. Voor dat je het weet beland je in een energie waarin het bijvoorbeeld draait om lijden. Mocht je in die energielaag terecht komen, dat weet je dat je nog een niveau dieper moet, want ik geloof niet dat er een energieplek bestaat die in essentie communiceert dat het leven lijden zou moeten zijn.

» Energieplekken in Nederland?

Ik heb al eerder geschreven over een paar geweldige energieplekken, in Frankrijk, Engeland en Italië. Dichter bij huis zijn er natuurlijk ook allerlei bijzondere-energieplekken. De Mariakapel in Den Bosch bijvoorbeeld. Heerlijk om daar een tijdje te zitten.

Ook de Lebuïnuskerk in Deventer is gebouwd op een energieplek. De kerkheren van lang geleden hebben -heel slim- een plek gekozen voor hun bouwwerk die al veel langer werd gezien als heilig. In de Lebuïnuskerk gaat het om een bron. Als je afdaalt in de -hoe heet dat ook al weer, sacristie?- dan is de oude bron nog zichtbaar. Daar is de energie ook het best voelbaar.

In Elst (bij Arnhem, voor mij dus dichter bij huis) is er een kerk gebouwd op een oude Romeinse tempel. Zou me niets verbazen als dat ook een energieplek is. Wordt tijd dat ik daar eens heen ga!

» Energieplekken

Energie zit in alles wat leeft. Ook in de aarde. Sommige plekken op aarde hebben een bijzondere energie. Al duizenden jaren geleden hadden mensen de behoefte om die plekken te markeren.

Denk maar aan Stonehenge. De stenen -en het feit dat ze daar zo zijn geplaatst- zijn bijzonder, maar de plek zelf heeft ook bijzondere kwaliteiten. Ik zie de stenen vooral als een markering van deze bijzondere plek.

Veel van die energieplekken liggen op kruispunten van zogenaamde leylijnen in de aarde.

In het verleden waren het priesters, druïden of medicijnmannen, die deze plekken wisten op te sporen. De locatie werd gemarkeerd met stenen of een tempel, maar het kon/kan ook een bron zijn of een bijzondere plek in een bos. In de vroege middeleeuwen zijn veel van deze energieplekken ‘geconfiskeerd’ door de katholieke kerk. Op de plek die in het oude geloof als heilig werd beschouwd werd vaak een kerk gezet. Het schijnt zo te zijn dat mensen tot de 13e eeuw in staat waren om de bijzondere kwaliteiten van zo’n plek te voelen. Na die tijd is dat vermogen verdwenen. Althans, voor veel mensen. Voorbeelden van energieplekken zijn:

Mont Saint Michel

Sacra di San Michele in Avigliana

Chiesa di San Pietro in Portovenere

Chiesa di San Giusto in Portofino

Glastonbury

Er zijn er natuurlijk veel meer, ik noem een aantal van de plekken die ik ken. Allemaal aanraders met bijzondere energie, om oude energie los te laten en je op te laden.