» Energieplekken in Genua

In augustus verbleef ik in Genua. de stad die dichter Ilja Leonard Pfeijffer verkoos boven Rome. Tijdens een fietstocht naar Rome deed hij Genua aan. Na zijn reis is hij terug gegaan. Niet als toerist, maar om er te wonen. Als Rome-liefhebber vroeg ik me af wat Genua meer te bieden heeft. Ik heb het niet kunnen ontdekken. Maar ik ben Ilja Leonard Pfeijffer niet.

De stad heeft iets stugs en ruigs. De energieplekken die er te vinden zijn niet. Maar liefst vijf vond ik er in het boek Dance of the Dragon. Een boek over een krachtige energielijn van Mount Carmel in Israel naar Skellig Michael in Ierland. Eigenlijk gaat het om twee energielijnen, een ‘mannelijke’ en een ‘vrouwelijke’. Die lijnen doorkruisen het land als een soort slangen. Soms komen ze zelfstandig naar het aardoppervlak, soms kruisen ze elkaar. De plekken waar die lijnen naar boven komen zijn sinds lange tijd vaak heilige plekken. Plaatsen die tijdens de opkomst van het christendom veelal zijn geconfisqueerd door de kerk.

Ik heb de plaatsen in Genua niet allemaal kunnen bezoeken. Bij mijn eerste ronde door de stad bleken alle kerken gesloten. Bij ronde nummer 2 werden er net diensten gehouden. Pas bij een derde bezoek kon ik gaan intunen op de plekken. Maar de drie kerken die ik bezocht waren het waard.

Mijn hotel bleek op een steenworp afstand van de San Siro te liggen. Een kerk verstopt tussen steegjes. Subtiele plek, aangenaam om er energie te stromen.

San Lorenzo in Genua, lastig intunen tijdens een dienst

Een andere energieplek bevindt zich in de San Lorenzo, de grote kathedraal van Genua. Het was even zoeken waar de energielijnen elkaar precies kruisen, maar het is een aangename plek.

Twee leeuwen bewaken de ingang van de San Lorenzo in Genua

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij locatie nummer drie, de San Stefano, komt de energielijn naar boven bij een beeld van aartsengel Michaël. Dat beeld was weggestopt in de crypte onder het altaar, achter een gordijn. Blijkbaar waren er meer ‘energietoeristen’ op bezoek geweest en daar is de katholieke kerk niet van gediend. Uiteindelijk was er een aardige priester die een spotje aandeed en het gordijn opzij schoof. Een andere priester keek me aan met een blik ‘daar heb je d’r weer zo eentje’. Ja, deze maffe vrouw heeft een tijdje energie zitten stromen daar. Gelukkig lieten ze mij m’n gang gaan. Conclusie van deze mafkees: veel zachte plekken in een harde stad.

Crypte van de San Stefano. Nog steeds geen beeld van Michael te zien…
Het beeld van Michael verstopt achter een gordijn
San Stefano, Genua, het duurde even, maar dan heb je ook wat

» Op naar Genua

Havenstad Genua trekt aan me, en boezemt me angst in. Vandaag ga ik de stad eindelijk bezoeken. Hier bevinden zich een aantal energieplekken, die liggen op een energielijn van Skellig Michael in Ierland, naar Mountain Carmel in Israel. Mijn beeld van Genua -donker, ruig, vol messentrekkers en zakkenrollers- heb ik geheel naar eigen inzicht ingekleurd, het is op geen enkele ervaring gebaseerd. Voordat ik de stad bereik, heb ik eerst wat vooroordelen op te ruimen; angst kan angstige situaties aantrekken, is mijn overtuiging. Dus het loont om met frisse blik de stad in te gaan.

Andere energieplekken in Italië – o.a. Portofino, Portovenere, Pisa, Luca, Siena, Assisi – hebben naam vanwege de mooie gebouwen en prachtige ligging. Maar Genua? Vanavond weet ik meer…

» Familie energie

Leuk, zo vlak voor kerst, tijd voor een berichtje over familie-energie! In veel readings kom ik het tegen (en bij mijzelf natuurlijk ook). In je opvoeding krijg je allerlei normen en waarden mee, veelal impliciet. “Hard werken brengt je ver”, “Wees zo lief mogelijk voor anderen”, “Wees kritisch op jezelf”, “Steek je kop niet boven het maaiveld uit”, “Doe altijd je best”, etcetera. Ongemerkt kunnen die ongeschreven leefregels een enorme invloed hebben. Met zulke denkbeelden kun je jezelf behoorlijk vast zetten. Doe je een keertje niet je best, voel je je (en ook dat soms onbewust) schuldig. Bijvoorbeeld.

Soms heeft dat ook z’n uitwerking op je fysieke toestand. Tja, dan zit je in een leuk patroon. Niets om jezelf kwalijk te nemen. En veel zin heeft het ook niet om het je ouders kwalijk te nemen. Die patronen worden vaak doorgegeven van ouder op kind. En in de basis zijn het vaak prima boodschappen.

Helaas, er is geen kant en klare remedie voor het veranderen van oude patronen. De eerste stap is in ieder geval inzicht! En ach, wat zou het leven saai zijn als we niets uit te zoeken hebben…

Op naar kerst!

» Een andere kijk op Down

In een reading kijk ik ook wel eens naar vorige levens van de persoon die ik lees. Niet omdat het zo interessant is om te weten dat je een boerinnetje in Zwitserland bent geweest en een glasblazer in Turkije (bijvoorbeeld). Ik kijk naar levens die iets te maken hebben met wat je nu aan het uitzoeken bent. De informatie uit zo’n vorig leven kan je helpen om meer inzicht te krijgen in wat je nu aan het leren bent.

Syndroom van Down
Ooit heb ik eens een vorig leven van iemand gelezen waarin de persoon het syndroom van Down had. In de -ik noem het maar- ‘normale’ wereld vinden we het vaak zielig, iemand die Down heeft. Want het is een ‘beperking’, een verstandelijke handicap. In onze wereld is dat ook echt een beperking, want heel veel draait om verstand en ratio. Maar als je in de energie kijkt, zoals tijdens een reading, dan zie je geen handicap. Althans, wat ik zag was een vrouw die in dat leven vanuit haar hart leefde en niet vanuit het hoofd. Het lichamelijke defect dat er voor zorgt dat iemand zijn verstand niet optimaal kan benutten, heeft misschien wel als voordeel dat het de kans geeft om met groter gemak te leven in het nu en in genegenheid met de mensen om je heen. Wat ook opvalt; iemands wezen is niet ‘beperkt’. Het syndroom is verbonden aan 1 leven en in feite aan het lichaam. Het wezen van die persoon is compleet, zonder handicaps. Ik vond het bijzonder om vanuit zo’n ander perspectief te kijken naar het Down syndroom, het geeft beperkingen, maar ook kansen.

» Altijd lezen?

Als ik mensen vertel over de readings en healings die ik geef krijg ik wel eens de reactie “nou, hoe voel ik me dan!?”. Soms zie ik iemand denken “kijkt ze nu dwars door me heen?” Nee hoor. Ik vind het juist prettig om al die antennes niet de hele dag aan te hebben. En om zelf bewust te kiezen wanneer ik in de ‘readingstand’ ga.

Wat een groei

Persoonlijke groei

Op de een of andere manier heb ik wel regelmatig een ‘groei-antenne’ aanstaan. Als iemand zich op persoonlijk vlak enorm aan het ontwikkelen is, dan is dat vaak heel zichtbaar. Zo zag ik laatst na lange tijd een collega die een tijdje uit de running is geweest. Jeetje, wat een groei! Wat een helderheid en overgave! Zo kan je tijdens een moeilijk periode enorme stappen zetten in je persoonlijke ontwikkeling. Prachtig om te zien.

» What’s in a picture…

Ik krijg veel reacties op de foto op m’n homepage. Inmiddels heb ik de derde variant geplaatst.

“Abeke, dat ben jij niet”, hoorde ik in mijn omgeving. “In werkelijkheid ben je veel liever”. “Dat zachte ontbreekt”. De zelfontspanner biedt in dat opzicht geen soelaas.

Serieus kijken met hand onder kin – helpt ook niet –

Op alle foto’s zie ik er ofwel uit als een verschrikt hertje, of licht beschroomd of zo breed lachend dat mijn ijdelheid om de hoek komt kijken. En die zorgt ervoor dat de betreffende foto’s linea recta naar de prullenbak gaan.

In sommige stammen is er een angst dat een fototoestel de ziel van de betreffende persoon ‘vangt’. Ik vrees eerder dat die ziel bij mij niet te vangen is. En wat houd je dan over…een vrouw met rood haar die vriendelijk probeert te glimlachen….nou ja, ze bedoelt het goed.

Op zoek naar een fotograaf die me onbeschroomd op de foto zet!

» Meedeinen op de stroom

Je partner komt thuis. Chagrijnig. Jij was nog blij, tot hij (of zij) thuis komt. Tja, zie dan maar eens blij te blijven. Energie vermengt zich vrij gemakkelijk. Hopla. Jij ook humeurig.

Nog zo een. Het team waarin je werkt, is bezig met een grote klus. Deadline in zicht. De stress loopt op.  Lukt het jou om niét mee te deinen op de stroom? Best lastig.

Ik vind het fascinerend dat de energie van een groep of een persoon zo veel effect op je kan hebben. Die vermenging van energie gaat zo subtiel dat het moeilijk is om er verschoond van te blijven. Ik kijk zelf regelmatig wie er nog in mijn energie ‘hangt’ en waar mijn energie hangt. De uitkomsten zijn soms verrassend. Ben ik zelf al lang thuis, maar is een deel van mijn energie nog op mijn werk (en die energie kun je terughalen, echt waar!). Of er is bijvoorbeeld toch nog een energielijntje met een oude ex.  Na zo’n opschoonactie voel ik me meestal veel energieker. Fijn, dat dat kan!