Blog

» Ik word steeds dommer

In het verleden was ik behoorlijk gehecht aan mijn rationele kant. Ik las veel, en vooral boeken met een hoog abstractieniveau. Wittgenstein, Chomsky, Foucault. Alles om de geest te scherpen.

Ik moet er niet meer aan denken. Sinds mijn intuïtie de boventoon voert is de behoefte verdwenen om het mijzelf op het intellectuele vlak moeilijk te maken. En ach, wat kan het toch heerlijk zijn om géén mening te hebben. Kan ik iedereen aanraden om een dag te proberen.

Natuurlijk is het soms nodig om mijn ratio in te schakelen. Ik probeer het dan heel bewust te doen. Ik stel me voor dat er in mijn hoofd een knop zit die mijn denkvermogen vertegenwoordigd. In noodzakelijke gevallen zet ik die op een hoge stand. En regelmatig zet ik de knop omlaag. Want met intuïtie kom ik vaak verder dan met de pure denkkracht.

» Energieplekken: wat voel je dan?

Afgelopen zaterdag was ik in de Mariakapel van de Sint Jan in Den Bosch. Een populaire plek waar honderden mensen dagelijks naar toe komen om bijvoorbeeld een kaarsje te branden en om te kijken naar het prachtige beeld van Maria en de vele bloemen. Het is ook een oude energieplek, die al lang bestond voordat er een kerk op werd gebouwd (zie ook mijn vorige berichtjes over energieplekken in Nederland en energieplekken in Europa).

Leuke vraag: wat voel je daar dan?
In feite is dat voor iedereen weer anders en kan het ook op verschillende momenten in je leven anders zijn. In de Mariakapel is het voor mij in ieder geval een energie met vrouwelijke kwaliteiten. Het heeft geen zin om mijn ervaringen bij die plek te vertellen, ik zou je niet te veel willen ‘sturen’ in je eigen beleving. Maar ik stuur je wel een beetje. Wat in ieder geval helpt voor het ervaren van de energie: vooraf en ter plekke je hoofd leeg maken, of mediteren, proberen alleen maar te ‘zijn’. En dan de ervaring aangaan: wat gebeurt er met je, voel je het ergens in je lichaam, wat maakt dat je het juist daar voelt? Wat mij ook helpt: door de laag ‘kerk-energie’ heen gaan en kijken naar de essentie van de plek. Voor dat je het weet beland je in een energie waarin het bijvoorbeeld draait om lijden. Mocht je in die energielaag terecht komen, dat weet je dat je nog een niveau dieper moet, want ik geloof niet dat er een energieplek bestaat die in essentie communiceert dat het leven lijden zou moeten zijn.

» Familie energie

Leuk, zo vlak voor kerst, tijd voor een berichtje over familie-energie! In veel readings kom ik het tegen (en bij mijzelf natuurlijk ook). In je opvoeding krijg je allerlei normen en waarden mee, veelal impliciet. “Hard werken brengt je ver”, “Wees zo lief mogelijk voor anderen”, “Wees kritisch op jezelf”, “Steek je kop niet boven het maaiveld uit”, “Doe altijd je best”, etcetera. Ongemerkt kunnen die ongeschreven leefregels een enorme invloed hebben. Met zulke denkbeelden kun je jezelf behoorlijk vast zetten. Doe je een keertje niet je best, voel je je (en ook dat soms onbewust) schuldig. Bijvoorbeeld.

Soms heeft dat ook z’n uitwerking op je fysieke toestand. Tja, dan zit je in een leuk patroon. Niets om jezelf kwalijk te nemen. En veel zin heeft het ook niet om het je ouders kwalijk te nemen. Die patronen worden vaak doorgegeven van ouder op kind. En in de basis zijn het vaak prima boodschappen.

Helaas, er is geen kant en klare remedie voor het veranderen van oude patronen. De eerste stap is in ieder geval inzicht! En ach, wat zou het leven saai zijn als we niets uit te zoeken hebben…

Op naar kerst!

» Een andere kijk op Down

In een reading kijk ik ook wel eens naar vorige levens van de persoon die ik lees. Niet omdat het zo interessant is om te weten dat je een boerinnetje in Zwitserland bent geweest en een glasblazer in Turkije (bijvoorbeeld). Ik kijk naar levens die iets te maken hebben met wat je nu aan het uitzoeken bent. De informatie uit zo’n vorig leven kan je helpen om meer inzicht te krijgen in wat je nu aan het leren bent.

Syndroom van Down
Ooit heb ik eens een vorig leven van iemand gelezen waarin de persoon het syndroom van Down had. In de -ik noem het maar- ‘normale’ wereld vinden we het vaak zielig, iemand die Down heeft. Want het is een ‘beperking’, een verstandelijke handicap. In onze wereld is dat ook echt een beperking, want heel veel draait om verstand en ratio. Maar als je in de energie kijkt, zoals tijdens een reading, dan zie je geen handicap. Althans, wat ik zag was een vrouw die in dat leven vanuit haar hart leefde en niet vanuit het hoofd. Het lichamelijke defect dat er voor zorgt dat iemand zijn verstand niet optimaal kan benutten, heeft misschien wel als voordeel dat het de kans geeft om met groter gemak te leven in het nu en in genegenheid met de mensen om je heen. Wat ook opvalt; iemands wezen is niet ‘beperkt’. Het syndroom is verbonden aan 1 leven en in feite aan het lichaam. Het wezen van die persoon is compleet, zonder handicaps. Ik vond het bijzonder om vanuit zo’n ander perspectief te kijken naar het Down syndroom, het geeft beperkingen, maar ook kansen.

» Altijd lezen?

Als ik mensen vertel over de readings en healings die ik geef krijg ik wel eens de reactie “nou, hoe voel ik me dan!?”. Soms zie ik iemand denken “kijkt ze nu dwars door me heen?” Nee hoor. Ik vind het juist prettig om al die antennes niet de hele dag aan te hebben. En om zelf bewust te kiezen wanneer ik in de ‘readingstand’ ga.

Wat een groei

Persoonlijke groei

Op de een of andere manier heb ik wel regelmatig een ‘groei-antenne’ aanstaan. Als iemand zich op persoonlijk vlak enorm aan het ontwikkelen is, dan is dat vaak heel zichtbaar. Zo zag ik laatst na lange tijd een collega die een tijdje uit de running is geweest. Jeetje, wat een groei! Wat een helderheid en overgave! Zo kan je tijdens een moeilijk periode enorme stappen zetten in je persoonlijke ontwikkeling. Prachtig om te zien.

» What’s in a picture…

Ik krijg veel reacties op de foto op m’n homepage. Inmiddels heb ik de derde variant geplaatst.

“Abeke, dat ben jij niet”, hoorde ik in mijn omgeving. “In werkelijkheid ben je veel liever”. “Dat zachte ontbreekt”. De zelfontspanner biedt in dat opzicht geen soelaas.

Serieus kijken met hand onder kin – helpt ook niet –

Op alle foto’s zie ik er ofwel uit als een verschrikt hertje, of licht beschroomd of zo breed lachend dat mijn ijdelheid om de hoek komt kijken. En die zorgt ervoor dat de betreffende foto’s linea recta naar de prullenbak gaan.

In sommige stammen is er een angst dat een fototoestel de ziel van de betreffende persoon ‘vangt’. Ik vrees eerder dat die ziel bij mij niet te vangen is. En wat houd je dan over…een vrouw met rood haar die vriendelijk probeert te glimlachen….nou ja, ze bedoelt het goed.

Op zoek naar een fotograaf die me onbeschroomd op de foto zet!

» Meedeinen op de stroom

Je partner komt thuis. Chagrijnig. Jij was nog blij, tot hij (of zij) thuis komt. Tja, zie dan maar eens blij te blijven. Energie vermengt zich vrij gemakkelijk. Hopla. Jij ook humeurig.

Nog zo een. Het team waarin je werkt, is bezig met een grote klus. Deadline in zicht. De stress loopt op.  Lukt het jou om niét mee te deinen op de stroom? Best lastig.

Ik vind het fascinerend dat de energie van een groep of een persoon zo veel effect op je kan hebben. Die vermenging van energie gaat zo subtiel dat het moeilijk is om er verschoond van te blijven. Ik kijk zelf regelmatig wie er nog in mijn energie ‘hangt’ en waar mijn energie hangt. De uitkomsten zijn soms verrassend. Ben ik zelf al lang thuis, maar is een deel van mijn energie nog op mijn werk (en die energie kun je terughalen, echt waar!). Of er is bijvoorbeeld toch nog een energielijntje met een oude ex.  Na zo’n opschoonactie voel ik me meestal veel energieker. Fijn, dat dat kan!