Blog

» Een andere kijk op Down

In een reading kijk ik ook wel eens naar vorige levens van de persoon die ik lees. Niet omdat het zo interessant is om te weten dat je een boerinnetje in Zwitserland bent geweest en een glasblazer in Turkije (bijvoorbeeld). Ik kijk naar levens die iets te maken hebben met wat je nu aan het uitzoeken bent. De informatie uit zo’n vorig leven kan je helpen om meer inzicht te krijgen in wat je nu aan het leren bent.

Syndroom van Down
Ooit heb ik eens een vorig leven van iemand gelezen waarin de persoon het syndroom van Down had. In de -ik noem het maar- ‘normale’ wereld vinden we het vaak zielig, iemand die Down heeft. Want het is een ‘beperking’, een verstandelijke handicap. In onze wereld is dat ook echt een beperking, want heel veel draait om verstand en ratio. Maar als je in de energie kijkt, zoals tijdens een reading, dan zie je geen handicap. Althans, wat ik zag was een vrouw die in dat leven vanuit haar hart leefde en niet vanuit het hoofd. Het lichamelijke defect dat er voor zorgt dat iemand zijn verstand niet optimaal kan benutten, heeft misschien wel als voordeel dat het de kans geeft om met groter gemak te leven in het nu en in genegenheid met de mensen om je heen. Wat ook opvalt; iemands wezen is niet ‘beperkt’. Het syndroom is verbonden aan 1 leven en in feite aan het lichaam. Het wezen van die persoon is compleet, zonder handicaps. Ik vond het bijzonder om vanuit zo’n ander perspectief te kijken naar het Down syndroom, het geeft beperkingen, maar ook kansen.

» Altijd lezen?

Als ik mensen vertel over de readings en healings die ik geef krijg ik wel eens de reactie “nou, hoe voel ik me dan!?”. Soms zie ik iemand denken “kijkt ze nu dwars door me heen?” Nee hoor. Ik vind het juist prettig om al die antennes niet de hele dag aan te hebben. En om zelf bewust te kiezen wanneer ik in de ‘readingstand’ ga.

Wat een groei

Persoonlijke groei

Op de een of andere manier heb ik wel regelmatig een ‘groei-antenne’ aanstaan. Als iemand zich op persoonlijk vlak enorm aan het ontwikkelen is, dan is dat vaak heel zichtbaar. Zo zag ik laatst na lange tijd een collega die een tijdje uit de running is geweest. Jeetje, wat een groei! Wat een helderheid en overgave! Zo kan je tijdens een moeilijk periode enorme stappen zetten in je persoonlijke ontwikkeling. Prachtig om te zien.

» What’s in a picture…

Ik krijg veel reacties op de foto op m’n homepage. Inmiddels heb ik de derde variant geplaatst.

“Abeke, dat ben jij niet”, hoorde ik in mijn omgeving. “In werkelijkheid ben je veel liever”. “Dat zachte ontbreekt”. De zelfontspanner biedt in dat opzicht geen soelaas.

Serieus kijken met hand onder kin – helpt ook niet –

Op alle foto’s zie ik er ofwel uit als een verschrikt hertje, of licht beschroomd of zo breed lachend dat mijn ijdelheid om de hoek komt kijken. En die zorgt ervoor dat de betreffende foto’s linea recta naar de prullenbak gaan.

In sommige stammen is er een angst dat een fototoestel de ziel van de betreffende persoon ‘vangt’. Ik vrees eerder dat die ziel bij mij niet te vangen is. En wat houd je dan over…een vrouw met rood haar die vriendelijk probeert te glimlachen….nou ja, ze bedoelt het goed.

Op zoek naar een fotograaf die me onbeschroomd op de foto zet!

» Meedeinen op de stroom

Je partner komt thuis. Chagrijnig. Jij was nog blij, tot hij (of zij) thuis komt. Tja, zie dan maar eens blij te blijven. Energie vermengt zich vrij gemakkelijk. Hopla. Jij ook humeurig.

Nog zo een. Het team waarin je werkt, is bezig met een grote klus. Deadline in zicht. De stress loopt op.  Lukt het jou om niét mee te deinen op de stroom? Best lastig.

Ik vind het fascinerend dat de energie van een groep of een persoon zo veel effect op je kan hebben. Die vermenging van energie gaat zo subtiel dat het moeilijk is om er verschoond van te blijven. Ik kijk zelf regelmatig wie er nog in mijn energie ‘hangt’ en waar mijn energie hangt. De uitkomsten zijn soms verrassend. Ben ik zelf al lang thuis, maar is een deel van mijn energie nog op mijn werk (en die energie kun je terughalen, echt waar!). Of er is bijvoorbeeld toch nog een energielijntje met een oude ex.  Na zo’n opschoonactie voel ik me meestal veel energieker. Fijn, dat dat kan!

» Ja, ook organisaties kun je lezen

Een organisatie, of die nu bestaat uit 10 of 5000 mensen, kent zo zijn eigen energie. Een organisatie kun je dus ook ‘lezen’. Dat dat kan, verbaast me nog steeds. Soms voelt het dan alsof ik Zweinsteins school voor hocus pocus heb gedaan. Al heb ik toch een vrij degelijke achtergrond als organisatie antropoloog. Je kunt de cultuur van een organisatie vanuit een antropologische benadering beschrijven. Een organisatiereading gaat heel anders. Dat heeft niets met wetenschap te maken. En toch geeft ook zo’n organisatiereading een beeld van de cultuur van een organisatie. Fascinerend is het. Je kunt bijvoorbeeld lezen hoe ‘gegrond’ een organisatie is en in welke mate zij vooral aan het realiseren of vooral bezig is met ideeën bedenken. Hoe hiërarchisch het er aan toe gaat. In hoeverre er vanuit het hart of vanuit het hoofd wordt gewerkt. Om maar wat aspecten te noemen. Het is ook mogelijk om te kijken hoe jij functioneert in een organisatie. Wat je er in aantrekt, wat je tegen staat, wat je er wilt leren. Een werkreading dus. Kan veel inzicht bieden als je momenteel twijfelt over je baan of de uitdaging mist. Het kan ook de leiding van een organisatie helpen om richting te bepalen.

» Energieplekken in Nederland?

Ik heb al eerder geschreven over een paar geweldige energieplekken, in Frankrijk, Engeland en Italië. Dichter bij huis zijn er natuurlijk ook allerlei bijzondere-energieplekken. De Mariakapel in Den Bosch bijvoorbeeld. Heerlijk om daar een tijdje te zitten.

Ook de Lebuïnuskerk in Deventer is gebouwd op een energieplek. De kerkheren van lang geleden hebben -heel slim- een plek gekozen voor hun bouwwerk die al veel langer werd gezien als heilig. In de Lebuïnuskerk gaat het om een bron. Als je afdaalt in de -hoe heet dat ook al weer, sacristie?- dan is de oude bron nog zichtbaar. Daar is de energie ook het best voelbaar.

In Elst (bij Arnhem, voor mij dus dichter bij huis) is er een kerk gebouwd op een oude Romeinse tempel. Zou me niets verbazen als dat ook een energieplek is. Wordt tijd dat ik daar eens heen ga!

» Literatuur?

Een vriendin vroeg mij of ik op mijn website kan verwijzen naar literatuur over intuïtie. Nou lees ik niet zo veel boeken over energie. Ik DOE het liever, dat energiewerk. Dus helaas, ik heb geen lijst met links of boeken die ik kan toevoegen. Het CLI, waar ik mijn opleiding tot reader en healer heb gedaan is ook geen theorieschool, maar een ervaringsschool. Geen dikke boeken of readers (in de gangbare betekenis van het woord) mee naar huis dus. Je neemt jezèlf als reader mee naar huis. Het huiswerk dat je vanzelf meekrijgt bij deze school is het werken aan je eigen ontwikkeling. Oude patronen oplossen. Inzichten verkrijgen. Huiswerk dat soms zwaarder is dan het lezen van theorie. Want soms is het best pijnlijk om geconfronteerd te worden met jezelf. En tja, vaak ook heel fijn, om te ervaren dat je leuker of krachtiger bent dan je zelf dacht.

Toch heb ik wel een paar boekentips. Dance of the Dragon, van Paul Broadhurst en Hamish Miller. Niet bijzonder goed geschreven, maar de informatie is geweldig. Alle energieplekken op de (energie)lijn van Skellig Michael (Ierland), Saint Michaels Mount (Engeland), Mont Saint Michel (Frankrijk) naar Monte Gargano (Italië) tot Mount Carmel (Israel) staan beschreven. Heel fijn. Het boek is te bestellen via www.mythospress.co.uk.

Al die plekken hebben de heren met wichelroedes ‘uitgewicheld’. Ik zie het mezelf nog niet zo snel doen, met een wichelroede rondlopen. Al ben ik op die betreffende plekken nog wel eens met m’n handen bezig om de energie te voelen. Maar de heren hebben het toch maar mooi gedaan. Gelukkig maar. Zo weten we tenminste van al die plekken.

Van dezelfde schrijvers is er The Sun and the Serpent, dat een energielijn in Engeland beschrijft. Op die lijn bevinden zich onder meer Stonehenge en Avebury.